muziek 1

Als gezegd begon het muzikale leven onverwacht in de schoolband. In plaats van het aanschaffen van gedroomde instrumenten, liep ik dus tegen die theekistbas aan. Daar zou in 2005 nog iemand naar vragen: "Weet u hoe ik er aan kan komen of hoe ik hem moet bouwen?"

Door het spelen in de schoolband begon dus de roep om een "echte" contrabas en toen die er eenmaal was kwam er ook belangstelling van andere bandjes voor een bassist, want die waren er niet veel kennelijk. Zo kwam ik terecht bij de "Wild Men Jazzband". Na een aantal wisselingen en combinaties met de Old Merry Tail Jazzband van Rob v.d. Hulst werd die omgedoopt tot "The Harlem Hotpipers", uiteindelijk ben ik daar na terugtreden van Dolf tot de opheffing (april '63?) leider van geweest. In april kwamen Dolf en Victor de hoedjes ophalen: einde WMJB. Dolf kom ik in 2001 weer op het spoor via internet.

In de zomer nog voor ik naar de HTS ga krijg ik dus een uitnodiging om met de Avalon Jazzband mee naar Texel te gaan: de Strandtent van Ome Cor (zie Avalon Jazzband).
Op 2 februari 1962 is dan de Kingbas verkocht, aan mijn opvolger (Snijder?) in de schoolband van Boni, waar ik sinds de HTS (sept.'61) uit was. Ik heb dan al ergens in Ondiep (van de leraar van Hans Slaterus: v.d. Linden) voor Fl. 250,- een houten contrabas gekocht, 3/4 met een vlak achterblad. Goezinne en ik hebben hem 'opgeknapt': nieuwe snaren, nieuwe kam en ik heb hem gelakt, dat kon je in 1979 nog zien. In mei heb ik al echte schade: er heeft kennelijk iemand tegen de onderkant getrapt, want er zat plotseling een scheur in: is bij vioolbouwer But, F.C. Donderstraat 32 gerepareerd op kosten van de verzekering.
Eind 1961 speel ik ook enige tijd in de Storyvil Seven onder leiding van Bob Schots (zie knipsel)
Andere bands: (Ed' O'Keefe Combo, Ted Pole Combo) in de hele regio Utrecht: La Grotta (met de Dixieland Dandy Prats), Pandoer. Amersfoort: Okefenokee. Bij de laatste op het Concours 1 dec.'62 nemen we met Ted Pole de 2e prijs mee in de categorie Modern (George heeft dat blok hout nog in 2002) en met 'anderen' de 3e prijs in de categorie Dixieland. In mijn oude agenda's is daarvan nog van alles te vinden, ook Anneke die ik in 2007 -eindelijk- weer ontmoet ;-) (Ted Pole Combo: 4 april 1963 in gebouw Trianon, George, de broers Lutters, Hans Slaterus -piano!- en ik dus).
Er waren ook wel snabbels via Victor Conselman, naar inrichtingen en het Huis van bewaring bijvoorbeeld, het bracht niet veel op: volgens ons -later- stak hij het zelf in zijn zak. Toen hij overleed zag ik in de VK een advertentie: het was zijn pseudoniem.

Met al die muziekvrienden luisterden we voornamelijk naar de grote voorbeelden van de moderne jazz uit die tijd in het Concertgebouw of in Scheveningen. Ook het clubcircuit in Utrecht was volop in beweging: In Persepolis luisterden we naar de voorbeelden van de Nederlandse jazz. Teveel om op te noemen, ze zitten tegenwoordig allemaal in gesettelde hilversumse orkesten dan wel op de conservatoria voor lichte muziek, die bestaan in de 60'er jaren nog lang niet. Je kan ze haast wekelijks op de buis zien. Slechts twee wil ik er noemen: Arend Nijenhuis en Rob Langereis, waar ik in de jaren '80 nog enig kontakt heb gehad).

In de Jazzliga speelden we op zondagmiddag zelf. Overigens was het in die periode op school 'verboden' in deze jazzkelders te komen!! We speelden ook in een bezetting met George en Rob van Heelsbergen (pi), waarbij Bert ook vaak gitaar speelde. Ook met drummer Frans Stols heb ik wel gespeeld. Een jong drummertje uit Amsterdam speelde bij de Avalon wel eens mee als invaller, van zijn moeder moest hij wel om elf uur thuis zijn: Pierre v.d. Linden, Nederland zou later nog veel van hem horen (Focus en Trace -in Oosterhout bv 1974).

In de zomer van '62 gaat de Avalon Jazzband weer naar Texel: ditmaal vergezeld van de zanger Rob van Bommel, die later als Don Mercedes nog op de hitlijsten terecht zal komen. We hebben dan ook een echte Dynacord geluidsinstallatie met groene boxen met gouden strippen erop en Sennheyser microfoons. (Daar begint het gedonder al!)
Ome Cor heeft aan de Hoofdstraat een café gekocht: "De Toekomst". Het is dan hardstikke druk als we spelen. Maar als het te druk wordt drinken ze niet meer, dan komt hij met zijn grote lijf door het publiek naar voren toe en brult: " Stoppen, ze zuipen te weinig" en midden in het nummer dwingt hij ons er mee op te houden. Er hing ook een gokautomaat: een mooie aanvulling op ons zakgeld, als er flink gespekt is spelen we zelf een rondje en dan komt er vanzelf weer geld uit. Eten doen we in een vakantiecentrum, als we daar ook eens voor spelen tenminste. Nou graag! De gordijnen en de mensen om ons heen hebben het geweten!

Relatief gezien al een hele carrière in zo'n korte tijd!

In het najaar gaan we heel brutaal en vooral onvoorbereid naar een 'jazzconcours' in Amersfoort met een oude Rover van Pa van Heelsbergen. We halen met het trio "Ed. Schulte" met Rob van Heelsbergen (pi), George van Gameren (ds) en ik (bs) de eerste prijs van de voorronde en uiteindelijk de tweede prijs in de finale. En passant zegt een jurylid nog dat wanneer er een solistenprijs was geweest, ik die gekregen zou hebben. Nou, nou. George heeft het houten 'eremetaal' nog . Hij woonde in Maarn († 2014). We doen een week later ook de voorronde met de Harlem Hotpipers mee en we worden eveneens eerste. De finale in december levert voor de HHP de derde plaats op. Hier staan de kranteknipsels die ik in 2009 uit het Eemland archief viste!

Op veel dinsdagavonden spelen George en ik met Hennie Oliemuller († 5 mei 2000) en anderen in de 'Soos' op de Oudegracht (185).

In het vroege voorjaar '63 (9 feb.) leren 'we' de zusjes Aty en Hetty uit Vianen kennen in Persepolis en de Pandoer. In de Paasvakantie in Persepolis wordt het een beetje verkering met Aty. Hetty vind het maar niks. Ik rij op een witte Puch met schoenen met rode neuzen!! Makkelijk om naar de schoenenwinkel van oom Ruth in Vianen te rijden waar ze het weekend werkt.

Dan komt de zomer naderbij. We hebben Ferry Kneefel leren kennen als gitarist, hij woont eigenlijk vlak bij mij in de Schumannstraat. Hij gaat in Spanje werken voor de zomer en vertelt dat we daar kunnen spelen; hij is er al en als we met een kwartet komen moet dat wel gaan. Adres: Villa Amsterdam. Castelldefels ten zuiden van Barcelona.
Het was in de tijd van de z.g. duitse deuken: schadewagens die voor een habbekrats te koop waren, gerepareerd en wel. De broers Lutters kochten er een, die ging dan later wel naar de Avalon Jazzband, met een luxe Cadillac-achterbank. Drumstel, contrabas, trompet en trombone erin en rijden maar. Hans was de enige die toen een rijbewijs (net) had. Langs de snelweg de tent opgezet (verboden, maar dat werd pas 's-morgens verteld, dus vroeg op en verder. Door Barcelona, dan weet je niet wat je ziet. Parijs was dan rustig geweest. De grootste fout die je daar in het verkeer kon maken was: remmen. Goed, villa Amsterdam gevonden, daar verbleven toen beroemdheden: Ack en Jerry van Rooyen, Ruud Brink (†1990) en Cees See, die had net twee opmaatjes genomen bij Corry Brokken. Aan de overkant was een boer die gras had, wat kampeerterrein genoemd werd, want er stond al een tent. Dus wij konden er ook bij gaan staan. Ernaast was een blokje appartementjes met een garage, die omgebouwd was als bar. Dat zag er 's-nachts al louche uit. We gingen eens kijken: er stond een Duitser achter de bar die de eigenaar van het geheel bleek te zijn. Wat blijkt: hij was bekend in Utrecht en zelfs in Persepolis, vroeg of we bij hem wilden spelen (en in het pension aan de overkant) in ruil voor onderdak en avond-eten en een drankje. Kijk, voor die verleiding bezweken we na enig overleg. De tenten gingen terug in de bus en we lagen voortaan weer in een echt bed in een appartement op de eerste verdieping.
Op de avonturen ga ik hier niet verder in. We kwamen weer terug in Utrecht, rijdend tot Jutphaas en duwend tot de benzinepomp op Oudenrijn. Om 4 uur 's-morgens zaten we te ontbijten in het chauffeurs café in de Johannapolder. Om 8 uur belde ik thuis aan . . .

Een paar dagen later begon het serieuze leven weer: Het praktisch jaar van de HTS. Ik kan het niet meer helemaal nagaan, maar ik denk dat het spelen onder invloed van het examenjaar daarna en de wetens-waardigheden rondom onze verloving toch minder werd. In ieder geval gingen de Harlem Hotpipers ter ziele. De contrabas kwam uiteindelijk keurig op Gelkenes in de boerderij in een hoekje te staan . . .
.

de schoolband
hhpipers
Harlem Hotpipers
Ted Pole Combo
Avalon Jazzband
tex62a
jazzkelder
tex62
fotoDonMercedes
fotoDonMercedesfotoDonMercedes
fotoDonMercedes
Persepolis en
Persepolis59170x179shkl
ContraBas170x265shkl

21 januari 1959

Castelldefels
naar boven
muziek 1de schoolbandHarlem HotpipersTed Pole ComboAvalon JazzbandPersepolis enCastelldefelsnaar boven